Luizyt A Luizyt A jest ciężką, bezbarwną, ruchliwą cieczą o gęstości 1,88 g/cm³ o charakterystycznym zapachu pelargonii. Wrze w temperaturze 190 °C z rozkładem, krzepnie w −10 °C. W czasie przechowywania przebarwia się początkowo na kolor różowy, później fioletowy i brunatnoczarny. Maksymalne stężenie par wynosi 2,3 mg/dm³ (przy 20 °C). Luizyt A jest dobrze rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, olejach i tłuszczach. Rozpuszczalność w wodzie wynosi ok. 0,5 g/dm³. Bez ograniczeń miesza się z iperytem siarkowym, difosgenem i wieloma fosforoorganicznymi bojowymi środkami trującymi. Przenika przez tkaniny, gumę, skórę lepiej niż iperyt siarkowy. Hydrolizuje z utworzeniem nielotnego, parzącego, ogólnotrującego tlenku. Luizyt A rozkłada się pod wpływem roztworów wodorotlenków metali I i II grupy. Środki utleniające np. podchloryny powodują utlenienie i rozkład luizytu A do mniej szkodliwego kwasu arsenowego (jest to najskuteczniejsza reakcja odkażająca). W czasie przechowywania w obecności żelaza przegrupowuje się do luizytu B i C.
Luizyt B Luizyt B jest lekko żółtawą cieczą o temperaturze wrzenia 230 °C, nierozpuszczalną w wodzie. Dobrze rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych.