W połowie 1992 roku Nissan przeprowadził facelifting modelu Navara D21 (kilka kosmetycznych zmian i bardziej zaokrąglona maska). Pojawiły się wersje z kolejnymi rodzajami silników, a tym wersja o pojemności 2,4 litra z wtryskiem paliwa, co podniosło moc czterocylindrowego silnika SOHC montowanego w wyższych modelach ST do 91 kW i 191 Nm momentu. Ale wielką wiadomością była instalacja 3,0-litrowego silnika SOHC 12V V6 o mocy 113 kW/248 Nm w różnych modelach Navary, w wersji czterobiegowej automatycznej lub pięciobiegowej manualnej.
W przypadku powierzchni załadunkowej kupujący mógł wybrać pomiędzy wariantem „standardowym” o długości platformy 1,83 m a wersją „długą” o długości 2,13 m.
Wersje wyposażenia Nissan D21 był dostępny w trzech wersjach wyposażenia: Standard, XE i SE. Dodatkowo do wersji XE z 1994 roku można było dokupić pakiet obejmujący klimatyzację, elektrycznie regulowane lusterka zewnętrzne, aluminiowe felgi oraz dodatkowe chromowane ozdoby na lusterkach i zderzakach. Wyposażenie SE obejmowało tylny mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu, przesuwany dach, elektryczne szyby i centralny zamek w standardzie. Opcjonalnie można było zamówić klimatyzację, tylne przesuwne szyby, radia lub tylne zderzaki.