Wykonywali przede wszystkim popularne standardy bluesowo-soulowo-rock'n'rollowe, sami zaś muzykę, którą grali określali jako rhythm and bluesa o silnym zabarwieniu popowym. Przez trzy lata występowali jako The Roadrunners, a Paul pełnił w nim początkowo rolę basisty, sporadycznie śpiewając. Im dłużej jednak zespół występował, tym częściej Paul sięgał po mikrofon. Wkrótce obowiązki gitarzysty basowego przejął Bruce Thomas, natomiast na perkusji zaczął grać Dave Usher. Rodgers ostatecznie został frontmanem grupy.
W roku 1967 (już bez Colina Bradleya) zespół ponownie zmienił nazwę na The Wildflowers i wyjechał do Londynu. W stolicy Wielkiej Brytanii ciężko było im się przebić, a grając 1 koncert tygodniowo zarabiali niewiele, przez co ich życie było bardzo skromne. Na perkusji grał wówczas Andy Borenius, jednak różnice jakie pojawiły się wśród członków zespołu spowodowały rozpad grupy.
Pozostając w Londynie Rodgers chwytał się różnych drobnych prac, jednocześnie uczył się w North London College of Further Education.