1970 – Suchumi, 1972 – Sombor, 1978 – Alicante, Kijów, 1979 – Bogota, Frunze, 1980 – Bukareszt, Taszkent, Wiedeń (wspólnie z Borisem Spasskim i Johnem Nunnem), 1981 – Tilburg, 1982 – Sarajewo (turniej Bosna), 1984 – Wijk aan Zee (turniej Hoogovens, wspólnie z Wiktorem Korcznojem), 1985 – Londyn, 1986 – Tilburg, Soczi (wspólnie ze Svetozarem Gligoriciem i Rafaelem Waganjanem), 1989 – Amsterdam (turniej OHRA), Aker Brygge, 1990 – Monachium, Amsterdam (turniej OHRA), 1993 – Belgrad, 1994 – León (turniej szachowy), 1996 – Polanica-Zdrój (memoriał Akiby Rubinsteina), Bled, Graz, Čačak, 1998 – Frankfurt nad Menem (szachy szybkie, wspólnie z Janem Timmanem), 1999 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara), 2000 – Pula (turniej strefowy), 2001 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara), 2002 – Lublana, Kopenhaga (turniej Politiken Cup, wspólnie z Siergiejem Tiwiakowem i Rubenem Felgaerem), 2003 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara, wspólnie z Emilem Sutowskim), 2005 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara), Minneapolis (wspólnie z Arturem Jusupowem, Jewgienijem Najerem i Ildarem Ibragimowem), 2010 – Szentgotthárd, 2015 – Nova GoricaBeliavsky wins HIT Open Nova Gorica 2015..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ołeksandr Bielawski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.