Na tym stanowisku 29 kwietnia 1912 został mianowany na stopień generała kawalerii.
W czasie I wojny światowej dowodził 2 Armią, która początkowo działała w Serbii, by po przyłączeniu się Rosji do działań wojennych, walczyć na froncie wschodnim wraz ze sprzymierzoną armią niemiecką. 31 stycznia 1918 został mianowany marszałkiem polnym. Po zakończeniu działań wojennych jego armia została rozwiązana w Odessie.
W listopadzie 1918, podczas walk polsko-ukraińskich we Lwowie, Ukraińcy zwrócili się do niego z propozycją objęcia naczelnej komendy wojsk ukraińskich we wschodniej Galicji, co Böhm-Ermolli przyjąłGella Jan: Ruski miesiąc : 1/XI-22/XI 1918 : ilustrowany opis walk listopadowych we Lwowie z 2 mapami. s. 116, ok. 1919..
Po wojnie zamieszkał w Czechosłowacji, gdzie przez rząd został odznaczony i otrzymał emeryturę wojskową. W 1928 roku został mianowany generałem armii wojsk Czechosłowacji, mimo że nigdy w nich nie służył.
Po aneksji Sudetów do III Rzeszy otrzymał stopień feldmarszałka Wehrmachtu.
Zmarł 9 grudnia 1941 roku w Opawie i tam został pochowany. Wyprawiono mu pogrzeb państwowy.