Keira, Sultan bin Saqr podpisał Generalny Traktat Morski z Zjednoczonym Królestwem 4 lutego 1820 roku, a 15 marca dołączył do niego Rashid bin HumaidGeneralny Traktat Morski, 1820 w Forcie Falaya.
Brytyjskie badanie morskie z 1822 roku odnotowało, że Ajman posiadał jeden z najlepszych zatoczek na wybrzeżu i był małym miastem z pojedynczym ufortyfikowanym budynkiem – domem władcy. Podobnie jak wiele innych nadmorskich miast na tym, co stało się Wybrzeżem Traktatowym, populacja była mobilna w zależności od pory roku – w sezonie połowu pereł (kwiecień–wrzesień) mieszkało tam nawet 1400–1700 mężczyzn z plemienia 'Mahamee', z których wielu migrowało do Al Buraimi w sezonie daktylowym. Badanie odnotowuje, że władca Ajman Rashid bin Ahmed uważał swoje dominium za niezależne od Emiratu Szardża, choć Szardża nie podzielała tego poglądu, mimo że nie miała władzy nad Ajmanem. Badanie odnotowało, że mieszkańcy Ajman byli w większości surowymi wahhabitami i zanotowało obecność zrujnowanej wioski Fasht w dół brzegu od miasta Ajman, która dziś jest przedmieściem Fisht w mieście Szardża.