Jednak Megara przekonuje Filokteta, aby zachęcił herosa do walki. Udaje mu się pokonać cyklopa dzięki sprytowi, jednak pod sam koniec walki Megara zostaje ciężko ranna, ratując Herkulesa przed spadającą kolumną.
Ponieważ ranienie Megary stanowiło złamanie układu Hadesa z Herkulesem, ten ostatni odzyskuje swoją nadludzką moc. Natychmiast, wraz z Pegazem, rusza i pokonuje tytanów. Nie udaje się mu jednak uratować Megary, która umiera w wyniku ran. Herkules rusza więc do krainy umarłych, gdzie zmusza Hadesa do oddania mu duszy swojej ukochanej. Ten zgadza się – pod warunkiem, że sam ją wydostanie ze Styksu – rzeki, w której płyną wszystkie dusze. Gdy Herkules wskakuje do niej, okazuje się, że to ostatnia z pułapek Hadesa – rzeka wysysa ze śmiertelnego Herkulesa życie, postarzając go. W momencie jednak, gdy Mojry chcą przeciąć nić jego żywota, jego poświęcenie okazuje się być ostatecznym czynem, który przywraca mu nieśmiertelność. Herkules wynosi ducha Megary ze Styksu, po czym wrzuca do niego Hadesa, który, mimo nieśmiertelności, zostaje wciągnięty w jego najgłębsze czeluście przez mściwe dusze.