Okres międzywojenny Podczas I wojny światowej został aresztowany, a od 1917 r. przebywał w obozie dla więźniów w Karlštejn. Po jej zakończeniu zajmował wysokie stanowisko w Ministerstwie Sprawiedliwości Królestwa SHS (Serbów, Chorwatów i Słoweńców), przemianowanym następnie na Królestwo Jugosławii. Jednocześnie prowadził silną działalność polityczną. Był jednym z przywódców czarnogórskiego ruchu niepodległościowego występującego pod nazwą Zelenaši (Zieloni). W 1922 r. współorganizował Czarnogórską Partię Federalistyczną (Crnogorska federalisticka stranka), stając się jednym z jej głównych działaczy. Blisko współpracował z separatystycznymi działaczami chorwackimi, jak Ante Pavelić, Stjepan Radić, czy Vladko Maček. Od 1925 r. był parlamentarzystą Królestwa Jugosławii, gdzie często forsował interesy Czarnogóry. Jednocześnie od kwietnia 1919 r. pracował jako prawnik w miejscowości Zemun pod Belgradem.