Arnold Coster de Venrade (ur. 1398 zm. po 15 maja 1461 we Fromborku ?) – kanonik warmiński, prawnik; niedoszły biskup warmińskiAleksander Rogalski, Kościół Katolicki na Warmii i Mazurach. Instytut Wydawniczy „Pax” Warszawa 1956, s.78..
Życiorys Pochodził z holenderskiego miasta Vendrai. Jako kleryk z diecezji leodyjskiej przybył na Warmię. Został sekretarzem kolejnych biskupów – Jana Abeziera (1421) i Franciszka Kuhschmalza. Otrzymał wiele godności kościelnych – był kanonikiem i dziekanem w Dobrym Mieście (1425), proboszczem w Lidzbarku Warmińskim (1426), kanonikiem warmińskim (1437), kantorem i oficjałem kapituły (1438).
Opowiedział się po stronie zakonu krzyżackiego po wybuchu wojny trzynastoletniej; w kwietniu 1455 trafił do niewoli powstańców antykrzyżackich w Pieniężnie, był więziony w Lidzbarku. Udało mu się zbiec do Krzyżaków.
Po śmierci Kuhschmalza (1457) został wybrany na biskupa warmińskiego przez grupę kanoników warmińskich, popierających wielkiego mistrza krzyżackiego.