Odpowiada ona wersją odznaczenia za wojny światowe.
Jak dotąd Krzyż Wojenny TOE został przyznany za udział w walkach w: Lewancie (1918–19), Oriencie (1918–20) i Maroku (1918) Francuskiej Afryce Równikowej (1919) Francuskiej Afryce Zachodniej (1918–21) Indochinach (1918–22) rosyjskiej wojnie domowej (1918–22) misjach wojskowe w krajach bałtyckich, w Polsce, na Górnym Śląsku, w Czechosłowacji, w Rumunii i na Węgrzech (1918–21) wojnie o Rif (1925–26) I wojnie indochińskiej (1946–54 ) w walkach na Madagaskarze (1947) wojnie koreańskiej (1950–53) inwazji na Egipt (1956) I wojnie w Zatoce Perskiej (1991–92) Kosowie (1999)
Nie jest znana dokładna liczba nadań Krzyża Wojennego TOE w czasie wszystkich konfliktów. Rekordzistą w ilości nadań był komandos gen. korpusu armii Marcel Bigeard – 12 nadań rozkazem armii, dwa rozkazem korpusu i trzy dywizji za I wojnę indochińskąDodatkowo Bigeard otrzymał Krzyż Wojenny 1939–1945 trzykrotnie rozkazem armii oraz po jednym razie w rozkazie korpusu, dywizji i pułku.
Wersje wycofane Prócz państwowych wersji za I i II wojnę światową oraz zamorskie teatry operacyjne istniały trzy drugowojenne odmiany Krzyża Wojennego, które dekretem CFLN z 7 stycznia 1944 nie weszły w skład systemu odznaczeń Republiki Francuskiej: