thumb|Rynek Główny w Krakowie (2003) thumb|Rynek i plac Solny (rynek pomocniczy) we Wrocławiu (1873) thumb|Rynek i plac Solny (rynek pomocniczy) we Wrocławiu (2012) Rynek – centralny plac miejscowości, charakterystyczny dla urbanistyki europejskich miast. Rynki wytyczano od początku średniowiecza do XIX wieku.
Pochodzenie nazwy Słowo „rynek” pochodzi od niemieckiego terminu „ring” (pol. „pierścień”), który pojawił się na ziemiach polskich wraz z przeprowadzanymi lokacjami na prawie magdeburskim. „Ring” oznacza specyficzny rodzaj rynku z umieszczonym pośrodku blokiem zabudowy. Niemieckim odpowiednikiem słowa „rynek” jest „markt” lub „marktplatz”.
Funkcje Rynek był przestrzenią wymiany handlowej i miejscem, w którym zbiegały się drogi prowadzące do miasta. Lokalizowano przy nim ratusz – siedzibę władz miejskich – a w jego pobliżu najczęściej także główny budynek sakralny miasta. Na terenach dzisiejszej Polski układ przestrzenny rynku, jego funkcja i zadania związane były z przyjęciem prawa niemieckiego (najczęściej magdeburskiego).