Samolot zaczęto nazywać też Ła-174.
thumb|Ła-15 w muzeum w Monino Badania państwowe Ła-174 i MiG-a-15, napędzanego znacznie mocniejszym silnikiem Nene II, wykazały, że samoloty te mają podobne wysokie osiągi i charakterystyki, przy tym Ła-174 miał nieco lepszą manewrowość i stateczność podłużną dzięki lepszej aerodynamice, zwłaszcza przy dużych prędkościach, a ustępował prototypowi MiG-a w prędkości wznoszenia. Oba prototypy osiągnęły podobną prędkość maksymalną (Ła-174 - 1040 km/h, MiG-15 - 1042 km/h). Wizualnie oba samoloty były bardzo podobne, zwłaszcza w planie z góry; główną różnicą było to, że Ła-174 skonstruowany był w układzie górnopłatu, a MiG-15 – średniopłata, ponadto na ziemi Ła-174 wyróżniało charakterystyczne wysokie podwozie chowane do kadłuba.
Produkcja i jej koniec 23 września 1948 roku, jeszcze przed zakończeniem prób państwowych Ła-174, zdecydowano skierować do produkcji oba samoloty. Produkcję Ła-174 podjęto w zakładzie nr 21 w Gorkim (pierwszy zbudowano w grudniu 1948 roku) i nr 292 w Saratowie (pierwszy zbudowano w kwietniu 1949 roku). Jednocześnie usuwano niedostatki i ulepszano konstrukcję samolotu. Prędkość seryjnych samolotów spadła do 1026 km/h. W kwietniu 1949 roku Ła-174 otrzymał oficjalne oznaczenie Ła-15.