33 milionów dolarów amerykańskich) oraz sanktuarium Inti, boga słońca, najwyższego w inkaskim panteonie. Znajdował się tu będący przedmiotem kultu ogromny złoty dysk wyobrażający boga oraz dziesięć, również szczerozłotych tronów na których spoczywały zmumifikowane ciała królów inkaskich (Sapa Inca): Sinchi Rocy, Lloque Yupanqui, Mayty Capaca, Capaca Yupanqui, Inci Rocy, Yahuara Huacaca, Viracoczy, Pachacuteca, Tupaca Yupanqui i zmarłego w 1527 Huayny Capaca, (według legendy szczątki pierwszego Sapa Inci, założyciela Cuzco Manco Capaca (XI-XII wiek) zamieniły się w głaz znajdujący się nad jeziorem Titicaca). Analogiczna nekropolia królowych znajdowała się w świątyni księżyca. Według Garcilasa de la Vegi w Coricancha znajdował się marmurowy krzyż niewiadomego pochodzenia.

Kult w Coricanchy sprawowało około 4000 wywodzących się z kasty Inków uczonych- kapłanów, zwanych amautami oraz zastęp Dziewic Słońca. Na czele świątyni stał arcykapłan.

Klasztor św. Dominika left|thumb|200px|Coricancha, kościół św. Dominika