Obiektyw przekazuje mechanicznie informację o ustawionej przysłonie poprzez wbudowany uchwyt i posiada wgłębienie przy bagnecie pozwalające aparatowi na odczyt maksymalnej wartości przysłony. Umożliwia to użycie m.in. automatyki czasu i pomiaru matrycowego. Obiektywy AI produkowano od roku 1977 do połowy lat 80. AI-S – Aperture Indexing Shutter (system). Przysłona obiektywu może być sterowana przez aparat. E – Pierwsze obiektywy AI do produkcji których użyto tworzyw sztucznych. AI-P – Obiektywy AI-S z wbudowanym procesorem przekazującym elektronicznie do aparatu dane o ustawieniach obiektywu. F3AF – Specjalne obiektywy do aparatu F3-AF umożliwiające autofocus (1983) AF – Autofocus (1986). AF-D – Distance. Obiektyw przekazuje aparatowi wartość odległości, na którą ustawiona jest ostrość (zarówno przy AF jak też manualnym ostrzeniu). Informacja jest wykorzystywana w nowszych aparatach z pomiarem 3D Matrix i/lub RGB. Wprowadzono w 1992 roku. AF-I – Autofocus coreless integrated motor. Wbudowany bezrdzeniowy silniczek umożliwia szybszy autofocus. Obiektyw przekazuje dane o odległości (AF-D). Wprowadzono w 1992 roku. AF-P – obiektywy w których do napędu autofokusu zastosowano silnik krokowy, który jest szybszy i cichszy od dotychczas stosowanych.