W 1916 roku rozpoczął przeszkolenie w szkołach lotniczych Halberstadt i Hanower, gdzie zdobył patent pilota samolotów myśliwskich. W sierpniu 1916 roku został ponownie skierowany na front zachodni, gdzie walczył jako pilot w 4 dywizjonie myśliwskim. 9 listopada 1916 roku był dla niego szczególny, bowiem podczas walki udało mu się zestrzelić 3 samoloty przeciwnika. Pojawił się 1 marca 1917 roku na oficjalnej liście najlepszych niemieckich pilotów z 8 zestrzeleniami.
W połowie roku 1917, gdy uzyskał 22 zwycięstwa powietrzne został odznaczony przez cesarza najwyższym odznaczeniem wojskowym – orderem Pour le Mérite oraz przejął dowództwo nad Jagdstaffel 6. Po osiągnięciu 26 zestrzeleń, podczas przymusowego lądowania został ponownie ranny, ale wkrótce po odzyskaniu zdrowia powrócił na front. Na liście najlepszych pilotów niemieckich z listopada 1917 roku figurował z 27 zestrzelonymi samolotami, a tylko dwóch kapitanów – von Richthofen i Berthold – było przed nim oraz został dowódcą sławnego dywizjonu Boelcke.