Typy uwięzi: uwięź grabnerska (uwięź szyjna); uwięź łańcuchowa; uwięź jarzmowa; opaska elastyczna → elastyczna ściana żłobu;
obory wolnostanowiskowe, w których bydło przemieszcza się wewnątrz obory w sposób mniej lub bardziej swobodny. Rodzaje obór wolnostanowiskowych: z indywidualnymi boksami do leżenia na ściółce lub na macie gumowej, z legowiskami grupowymi na tzw. głębokiej ściółce, z legowiskami grupowymi na tzw. podłożu samospławialnym. Nowoczesne obory przeznaczone dla dużych ilości zwierząt są w pełni zautomatyzowane; podawanie paszy i wody, usuwanie odchodów oraz dojenie wykonywane są przez urządzenia sterowane komputerowo.
Obora jako miejsce chowu bydła była znana już w średniowieczu; od niej pochodzi wiele nazw miejscowości służebnych (Oborniki, Obory).
Według Polskiego Atlasu Etnograficznego słowo obora ma różne znaczenia w zależności od regionu Polski. Są to:
wnętrze, względnie osobny budynek służący jako pomieszczenie dla bydła rogatego (znaczenie dominujące), ogrodzenie pod gołym niebem dla zwierząt