Częściowo zachowaną zachodnią basztę, zwaną dziś Giedymina, w 1830 podwyższono o drewnianą czworoboczną nadbudówkę, którą rozebrali polscy konserwatorzy około 1930 roku. W latach 1938–1939 polscy konserwatorzy zrekonstruowali jedno piętro na Wieży Giedymina. W dniu 20 września 1939 roku Rosjanie zrzucili z wieży polską flagę i pozwolili 27 października wywiesić zamiast niej flagę litewską. Około godziny 11 w dniu 13 lipca 1944 roku po operacji Ostra Brama, w trakcie której wypędzono Niemców z Wilna, żołnierze AK pchor. Jerzy Jensz „Krepdeszyn” i kpr. Artur Rychter „Zan”, zawiesili na wieży biało-czerwoną flagę, którą jednak szybko usunęli nowi okupanci, wywieszając flagę sowieckąPrzemysław Włodek, "Wilno-przewodnik", wyd. Rewasz, 2008, s.158 Baszta została poważnie uszkodzona w czasie II wojny światowej i w okresie LSRR odbudowana w latach 1956–1960 z przeznaczeniem na Muzeum Zamku Wileńskiego.
W połowie północnego zbocza Góry znajduje się placyk, na którym w 1863 roku w nocy Rosjanie pogrzebali zwłoki straconych na Łukiszkach uczestników powstania styczniowego. Na wiosnę 1921 w tym miejscu ustawiono krzyż drewniany wykonany według projektu Antoniego Wiwulskiego.