W 1969 wraz z R. Frischem otrzymał pierwszą w historii Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii za wkład w rozwój ekonometrii – metody mierzenia zależności gospodarczych przy zastosowaniu modeli matematycznych i technik statystycznych.
Jego brat, Nikolaas Tinbergen, był laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny w 1973 roku.
W 1987 roku założono instytut Tinbergena (Tinbergen Institute), wspólną inicjatywę trzech holenderskich uniwersytetów: Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie, Uniwersytetu Amsterdamskiego oraz Wolnego Uniwersytetu w Amsterdamie. Według rankingu Research Papers in Economics instytut znajduje się wśród 50 najlepszych instytucji na świecie zajmujących się badaniami ekonomicznymi.
Był członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Wybrane prace Business Cycles in the United States, 1919–1932 (1939) Statistical Testing of Business-Cycle Theories (1939) Wprowadzenie do ekonometrii (1941, wydanie polskie 1957) International Economic Cooperation (1946) On the Theory of Economic Policy (1952) Economic Policy: Principles and Design (1956) Mathematical Models of Economic Growth (1962) Income Distribution.