Škoda 130 RS posiadała wzmocnioną konstrukcję tylnosilnikową modelu 110 R, do której dla zmniejszenia ciężaru auta mocowano elementy wykonane z laminatu. Podstawowy silnik o pojemności 1228 cm³ i mocy 140 KM przy 8500 obr./min pozwalał rozpędzić pojazd do 100 km/h w 7,5 s. Prędkość maksymalna jaką mógł osiągnąć ten sportowy model Škody wynosiła 220 km/h.
W 1976 roku Škoda uzyskała homologację rajdową FIA i wystawiła trzy swoje załogi w Rajdzie Monte Carlo. Jeden pojazd nie ukończył wyścigu, pozostałe zdeklasowały konkurentów zajmując dwa pierwsze miejsca w swojej klasie (A2 do 1300 cm³) i odpowiednio 12. i 15. w klasyfikacji generalnej. Rok później załoga fabryczna Škody wygrała swoją grupę w Rajdzie Acropolis, plasując się 9 pozycji w klasyfikacji generalnej.
W 1980 roku Škoda zdobyła tytuł wicemistrza, a rok później mistrza Europy na torach w kategorii zespołowej. Dobra passa została przerwana w 1982 roku, kiedy nowe przepisy FIA pozbawiły auta o pojemności do 1300 cm³ szans na międzynarodowe sukcesy.
Kolejna Škoda oznaczona literami RS pojawiła się dopiero w 2000 roku. Była to Octavia RS pierwszej generacji z 1,8-litrowym silnikiem o mocy 180 koni mechanicznych.
Kategoria:Coupé Kategoria:Samochody sportowe Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody z lat 70. Kategoria:Samochody z lat 80. 130 RS