Od 26 sierpnia, po rannym kpt. Wierzejskim przejął dowodzenie kompanią „Zgody” w Batalionie „Czata 49". Ponownie ranny, w obie ręce, podczas walk na Starym Mieście. Przedarł się z kompanią do Śródmieścia, walczył m.in. na Czerniakowie w rejonie ul. Rozbrat, Łazienkowskiej, Czerniakowskiej i Zagórnej, a także przy ul. Ludnej. Prawdopodobnie poległ 22 września 1944 na Czerniakowie po przeprawieniu się na prawy brzeg Wisły, na Pragę. Według innej wersji, w relacji cichociemnego płk Kazimierza Iranka-Osmeckiego, został aresztowany oraz rozstrzelany przez NKWD. Według jeszcze innej relacji miał być więziony przez sowietów w Odessie.
Awanse podporucznik – ze starszeństwem od 1 września 1939 porucznik – ze starszeństwem od 1 lipca 1943 kapitan
Ordery i odznaczenia Order Wojenny Virtuti Militari V klasy Krzyż Walecznych czterokrotnie
180px|mały|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Cezarego Nowodworskiego
Życie rodzinne Syn Wacława zesłańca syberyjskiego z Tomska, administratora majątku Porzecze oraz Praksedy Marcew. Rodziny nie założył. Miał siostrę Helenę (ur. 1914) łączniczkę polskiego oddziału partyzanckiego „Kościuszko”, działającego w rejonie Pińska. Przez wiele lat bezskutecznie poszukiwała brata.
Przypisy