Miasto miało burzliwą historię. Było stolicą dynastii Ghaznawidów w latach 1163–1186. Armia mongolska splądrowała Lahaur w 1241 roku. W XIV wieku miasto było wielokrotnie atakowane przez Mongołów, aż do 1398 roku, kiedy to dostało się pod panowanie tureckiego zdobywcy Timura. W 1524 roku zostało zdobyte przez wojska Mogołów Babura. To zapoczątkowało złoty wiek Lahauru pod rządami dynastii Mogołów, kiedy to miasto często stanowiło rezydencję królewską. Znacznie rozbudowano je za panowania Szahdżahana (1628–58), lecz straciło na znaczeniu za rządów jego następcy, Aurangzeba.
Od śmierci Aurangzeba (1707) Lahaur był przedmiotem walki o władzę między władcami Mongołów a powstańcami Sikhów. Wraz z inwazją Nadira Szacha w połowie XVIII wieku, Lahaur stał się przyczółkiem Imperium Irańskiego. Wkrótce zaczęło być gospodarzem Sikhizmu, stając się ponownie siedzibą potężnego rządu Ranjita Singha (1799–1839). Po śmierci Singha miasto gwałtownie podupadło i w 1849 roku przeszło pod panowanie brytyjskie. Po uzyskaniu niepodległości przez subkontynent indyjski w 1947 roku, Lahaur został stolicą prowincji Pendżab Zachodni;