Styl Pod względem formy nazareńczycy chcieli nawiązywać do twórczości Albrechta Dürera i wczesnych dzieł Rafaela i Pietra Perugina. Z kolei duch epoki romantycznej miał wyraz w wyborze wzniosłych etycznie tematów, przeważnie religijnych. Stąd wywodzi się, początkowo używane ironicznie, określenie „nazareńczycy”, jako tych przesadnie oddanych tematyce religijnej. Niekorzystnie pod względem estetycznym odbiły się kompromisy z dominującym w Środkowej Europie stylem biedermeier. Za dzieła najdobitniej reprezentujące styl nazareńczyków uchodzą freski o tematyce biblijnej w reprezentacyjnym pomieszczeniu w rzymskim pałacu Zuccari (później przemianowanym na Casa Bartholdy), obecnie w Starej Galerii Narodowej w Berlinie, i w trzech pomieszczeniach w pałacu Casa Massimo freski do opowieści z utworów Dantego, Torquato Tasso i Ludovico Ariosto.
Przypisy
Bibliografia
The Dictionary of Art, Oxford 1996, t. 22, s. 703–704.
Kategoria:Zgrupowania malarzy Kategoria:Malarstwo niemieckie Kategoria:Malarstwo austriackie