Łaska (gr. χαρις, charis, łac. gratia) – pojęcie religijne, w teologii chrześcijańskiej rozumiane jako dar udzielany człowiekowi przez Boga. Jego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą, może dotyczyć życia duchowego lub materialnego i może być niezbędne do osiągnięcia niektórych celów religijnych.
W języku potocznym przez łaskę rozumie się wyświadczenie komuś przysługi, dobry czyn, którego nie miało się obowiązku spełnić.
Teologia katolicka thumb|230px|Augustyn z Hippony – jeden z czołowych teoretyków doktryny o Łasce Dział teologii dogmatycznej, którego przedmiotem jest łaska nazywa się charytologią.
Pojęcia ogólne Łaska jest uczestnictwem w wewnętrznym życiu Trójcy Świętej. Jest darem danym darmo z inicjatywy Boga. Ma charakter nadprzyrodzony. Przerasta rozum, siłę i wolę człowieka. Przez łaskę Bóg się objawia i udziela. Łaska oczyszcza z grzechu i uświęca.