Promieniotwórczość Radon w czasie rozpadu emituje promieniowanie alfa (oraz w mniejszym stopniu beta) o małej przenikliwości, ale o dużej zdolności jonizującej (wysoka energia, duża masa cząstki). jest izotopem naturalnym, pochodzącym bezpośrednio z rozpadu (o okresie połowicznego zaniku wynoszącym 1600 lat). Ten zaś jest długożyciowym produktem przemian radioaktywnych zachodzących w naturalnym szeregu promieniotwórczym, którego pierwszym członem jest naturalny izotop uranu . Zawartość uranu w skorupie ziemskiej wynosi średnio 2 ppm (0,0002%), jest więc stosunkowo duża. Dlatego zawartość w powietrzu atmosferycznym w warstwie przypowierzchniowej jest znaczna. Średnie stężenie w powietrzu w Polsce wynosi ok. 10 Bq/m³. Promieniowanie pochodzące od radonu stanowi 40–50% dawki promieniowania, jaką mieszkańcy Polski otrzymują od źródeł naturalnych. Radon może stanowić zagrożenie dla zdrowia, ponieważ gromadzi się w budynkach mieszkalnych, zwłaszcza w piwnicach, przedostając się tam z gruntu w wyniku różnicy ciśnień (efekt kominowy). Dotyczy to zwłaszcza podłoża granitowego, które zawiera więcej uranu niż skały osadowe. W Polsce obowiązuje limit stężenia radonu w nowych budynkach mieszkalnych wynoszący 200 Bq/m³ (stan na 2000 r.).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Radon · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.