W 1932 roku cmentarz obejmował około 86 428 metrów kwadratowych. Funkcjonował on także podczas II wojny światowej. W 1940 roku został powiększony o działkę o powierzchni dwóch hektarów. Miał być miejscem masowych egzekucji oraz miejscem grzebania ofiar getta lubelskiego i więzienia na zamku lubelskim. Pochówki na nim miały miejsce co najmniej do października 1942 roku.
Prawdopodobnie po likwidacji getta na Majdanie Tatarskim Niemcy zdewastowali cmentarz, po którym pozostał jedynie pusty plac, część muru i dwa zniszczone ohele. Użyli macewy do utwardzenia tzw. Czarnej Drogi w obozie koncentracyjnym Majdanek.
Polska Ludowa Pierwszy powojenny pochówek miał miejsce 23 listopada 1944 roku. Pochowano wówczas doktora Zygfryda Wienera, docenta UMCS. Według innych relacji pierwszym powojennym pogrzebem był pochówek żydowskiego żołnierza WP, którego odnaleziono martwego w piwnicy przy ulicy Świętoduskiej. W 1945 roku pochowano trzech żołnierzy zmarłych w Szpitalu Okręgowym nr 2 w Lublinie. Prawdopodobnie złożono tam także szczątki Leona Feldhendlera.
15 grudnia 1946 roku odbył się pogrzeb Żydów ekshumowanych z terenu Majdanu Tatarskiego. W 1947 roku pochowano tam 40 ofiar egzekucji w Jakubowicach Murowanych.