Zabudowę tworzyło 149 budynków, zajmujących dno doliny na długości około 5,8 km na wysokości 600–660 m n.p.m. Grunty orne stanowiły wówczas blisko 64% powierzchni wsi, a obszary leśne zajmowały obszar 6-krotnie mniejszy niż obecnie. W okresie międzywojennym znajdowała się tu popularna wśród turystów gospoda. Po 1945 r. wieś została ponownie zasiedlona, początkowo dość licznie. W następnych latach rozpoczął się proces wyludniania miejscowości. Obecnie z gęstej zabudowy, typowej dla wsi łańcuchowej i ciągnącej się wzdłuż dna doliny, pozostało tylko kilka budynków z kościołem, znajdujących się w znacznym oddaleniu od siebie. Spis powszechny z 1960 r. wykazywał na terenie wsi 39 mieszkańców zamieszkujących dziesięć domów, obecnie liczba mieszkańców wynosi 6 osób. Na początku lat dziewięćdziesiątych XX w. zbudowano w celach rekreacyjnych zbiornik wodny. Obecnie wieś ma charakter turystyczny, znajdują się w niej trzy ośrodki wypoczynkowe i jeden wyciąg narciarski.
Zabytki Do rejestru zabytków wpisane są obiekty: kościół cmentarny, wzniesiony w pierwszej połowie XVIII wieku, gruntownie przebudowany w 1769 roku, wyremontowany w latach osiemdziesiątych XX wieku, cmentarz przy kościele, z XVI wieku.