Końcowy wynik finału to 3:6, 6:4, 2:6, 6:3, 20:18, a piąta partia okazała się najdłuższym decydującym setem rozegranym w finale wielkoszlemowym.
Talbert zdobył także cztery tytuły mistrza USA w grze mieszanej, w latach 1943–1946, występując w parze z Margaret Osborne DuPont. Z tą samą partnerką przegrywał finały w 1948 i 1949. W parze z Patricią Todd osiągnął finał miksta na mistrzostwach Francji w 1950, ale decydujący mecz, z powodu problemów zdrowotnych partnerki, musiał oddać walkowerem. W tym samym roku wygrał w Paryżu grę podwójną, partnerując Tony’emu Trabertowi. Do kolekcji tytułów Talberta należy dodać triumfy w mistrzostwach USA na różnych nawierzchniach – w hali w deblu (1949, 1950, 1951 z Donem McNeillem, 1952 z Budge Pattym, 1954 z Tonym Trabertem) i mikście (1947 i 1948 z Doris Hart), na kortach ziemnych w deblu (1942 z Billem Reedy, 1944 i 1945 z Pancho Segurą, 1946 z Gardnarem Mulloyem).