George Martin Lott (ur. 16 października 1906 w Springfield, zm. 2 grudnia 1991 w Chicago) – amerykański tenisista, zwycięzca Wimbledonu, mistrzostw USA i mistrzostw Francji w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa W czasie studiów na University of Chicago poza tenisem uprawiał baseball.
Między 1924 a 1934 rokiem dziewięciokrotnie został sklasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym w 1931 roku na pozycji wicelidera. Na czele rankingu w tymże roku znajdował się Ellsworth Vines, który pokonał Lotta w finale mistrzostw USA. Finał mistrzostw USA okazał się największym sukcesem singlowym w karierze Lotta, który ponadto mógł się szczycić tytułem mistrza USA na kortach ziemnych (1932, po finale z Bryanem Grantem).
W grze podwójnej i mieszanej George Lott odniósł łącznie dwanaście zwycięstw wielkoszlemowych. W mistrzostwach USA triumfował pięć razy w deblu, z trzema różnymi partnerami (Johnem Doegiem, Lesem Stoefenem i Johnem Henneseyem) oraz trzy razy w mikście (dwukrotnie z Betty Nuthall i raz z Helen Jacobs). W 1931 roku w parze z Johnem Van Rynem wygrał mistrzostwa Francji.