Harold Humphrey Hackett (ur. 12 lipca 1878 w Hingham, zm. 20 listopada 1937 w Nowym Jorku) – amerykański tenisista, czterokrotny zwycięzca mistrzostw USA w grze podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa.
Studiował na Uniwersytecie Yale.
Specjalizował się w grze podwójnej, ale i w grze pojedynczej osiągnął ćwierćfinał mistrzostw USA (obecnie US Open) w 1906 i w tymże roku znalazł się na 7. miejscu rankingu amerykańskiego (był w czołowej dziesiątce tej klasyfikacji ponadto w 1902).
Wspólnie z Fredem Alexandrem w latach 1905–1911 nieprzerwanie występował w finałach gry podwójnej mistrzostw USA. Zwycięstwa Hackett z Alexandrem odnieśli w latach 1907–1910. Trzykrotne zdobył mistrzostwo w hali (lata 1906–1908, również z Alexandrem) oraz mistrzostwo na kortach ziemnych (1912, z Walterem Merrillem Hallem). Skompletował w ten sposób tytuły deblowego mistrza USA na wszystkich dostępnych ówcześnie nawierzchniach (nie rozgrywano jeszcze turniejów na kortach twardych).