Vincent Richards (ur. 20 marca 1903 w Yonkers, zm. 28 września 1959 w Nowym Jorku) – amerykański tenisista, zwycięzca dziewięciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, zdobywca Pucharu Davisa, mistrz olimpijski.
Kariera tenisowa W 1918 roku do wspólnej gry w mistrzostwach USA (obecnie US Open) zaprosił go William Tilden i współpraca ta zakończyła się triumfem w mistrzostwach, po finałowym zwycięstwie nad Fredem Alexandrem i Bealsem Wrightem. Richards w trakcie finału miał 15 lat i okazał się najmłodszym triumfatorem jednej z najważniejszych imprez (wówczas nie określanej jeszcze mianem wielkoszlemowej) wśród mężczyzn. Richards i Tilden nie zakończyli na tym występie wspólnej gry. Rok później w finale mistrzostw USA przegrali z Australijczykami Geraldem Pattersonem i Patem O’Harą Woodem. Tej samej parze zrewanżowali się w finale w 1922 roku, natomiast w 1921 roku wygrali mistrzostwa USA po finale z Richardem Williamsem i Watsonem Washburnem. Z kolei w parze z Williamsem Richards sięgnął po dwa kolejne tytuły mistrza USA w deblu w 1925 i 1926 roku. W finale edycji zawodów z 1926 przeciwnikami pary Richards–Williams byli Al Chapin i William Tilden.