Oliver Samuel Campbell (ur. 25 lutego 1871 w Nowym Jorku, zm. 11 lipca 1953 w Campbellton) – amerykański tenisista, zwycięzca mistrzostw USA w grze pojedynczej i podwójnej.
Kariera tenisowa Studiował na Uniwersytecie Columbia. W barwach tej uczelni zdobył dwa tytuły mistrza międzyuczelnianego USA w grze podwójnej (Intercollegiate), w 1888 roku w parze z Valentinem Hallem, rok później z Empiem Wrightem.
W 1886 roku Campbell zadebiutował w mistrzostwach USA w Newport. Miał wówczas 15 lat i 5 miesięcy i na nieco ponad 20 lat przypadł mu tytuł najmłodszego uczestnika turnieju. W 1918 roku wynik ten poprawił Vincenta Richardsa, w chwili startu młodszy od Campbella o miesiąc.
W parze z Valentinem Hallem został zwycięzcą gry podwójnej na mistrzostwach USA (obecnie US Open) w 1888 roku. W 1889 roku doszedł w grze pojedynczej do finału turnieju pretendentów, w którym przegrał z Quincym Shawem, natomiast w deblu przegrał mecz o tytuł w parze z Valentinem Hallem. W 1890 roku odniósł końcowe zwycięstwo w singlu – w finale turnieju pretendentów był lepszy od Percy’ego Knappa, a we właściwym finale (challenge round) pokonał Henry’ego Slocuma.