James Dwight (ur. 14 lipca 1852 w Paryżu, zm. 13 lipca 1917 w Mattapoisett) – amerykański tenisista, pionier tenisa amerykańskiego, pięciokrotny zwycięzca mistrzostw USA w grze podwójnej, działacz sportowy.
Kariera tenisowa Dwight, z wykształcenia lekarz po studiach na Harvardzie, nazywany jest "ojcem tenisa amerykańskiego". Niewykluczone, że to właśnie on jako pierwszy Amerykanin stoczył w kraju mecz tenisowy, kiedy rozegrał spotkanie z kuzynem Fredem Searsem w Nahant (Massachusetts) w 1874 roku. Dwa lata później zorganizował w Nahant turniej tenisowy i został jego zwycięzcą. Jego syn, Richard, również był lekarzem i tenisistą, aktywnym w życiu turniejowym do późnej starości.
W 1881 roku Dwight był w gronie założycieli federacji amerykańskiej (United States National Lawn Tennis Association), organizował pierwsze mistrzostwa USA (obecne US Open), wówczas na kortach trawiastych w Newport, a w 1900 roku zajmował się organizacją pierwszego spotkania o Puchar Davisa na kortach Longwood Cricket Club w Bostonie. Przez 21 lat pełnił funkcję prezydenta U.S. National Lawn Tennis Association, po raz pierwszy w latach 1882–1884, potem w latach 1894–1911.