Bitwa o Tysiąc Wysp – starcie zbrojne, które miało miejsce w górnym biegu Rzeki Świętego Wawrzyńca wzdłuż amerykańsko-kanadyjskiej granicy, pomiędzy siłami brytyjskimi a francuskimi w końcowej fazie wojna o kolonie amerykańskie, będącej częścią wojny siedmioletniej.
Bitwa miała miejsce w okolicach Fort Lévis (około mili w górę rzeki góry od współczesnego międzynarodowego mostu Ogdensburg-Prescott), Point au Baril (obecnie Maitland w prowincji Ontario), i na otaczających je wodach oraz wyspach. Mały garnizon francuski w Fort Lévis trzymał w szachu przez tydzień mającą ogromną przewagę armię brytyjską, zatapiając dwa brytyjskie okręty wojenne i uszkadzając trzeci. Obrona ta uniemożliwiała brytyjski atak na Montreal od zachodu.
Wstęp Do sierpnia 1760 powstały umocnienia na wyspie Île Royale na Rzece Świętego Wawrzyńca zwane Fort Lévis. Jego dowódcą został pułkownik Pierre Pouchot, który dostał się do niewoli w Forcie Niagara, jednak opuścił ją w ramach wymiany jeńców. Generał de Lévis pierwotnie projektował fort o kamiennych wałach, wyposażony w 200 dział i obsadzony przez 2 500 żołnierzy. Jednakże Pouchot otrzymał mały fort otoczony drewnianą palisadą z 200-osobową załogą, wyposażony w 5 dział. Pod jego rozkazami były także korwety l'Outaouaise i l'Iroquoise, obsadzone przez 200 marynarzy.