1 lipca 1934 Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej przestała być wydawcą „Skrzydlatej Polski”, a został nim ponownie Jerzy Osiński. Miesięcznik współfinansowany był przez aerokluby, stał się również oficjalnym organem prasowym Aeroklubu Rzeczypospolitej Polskiej, nabywając do tego prawa od dwutygodnika Lot Polski. Ostatni numer, 8 (180), „Skrzydlatej Polski” przed wybuchem II wojny światowej ukazał się w sierpniu 1939, przygotowany do druku numer wrześniowy został w całości zniszczony.
Lata 1945–2010 Po wojnie, pierwszy numer „Skrzydlatej Polski” ukazał się w maju 1945, drukiem zajęła się drukarnia z Łodzi (ul. Piotrkowska 104a) a wydawcą był Główny Zarząd Polityczno-Wychowawczy (GZPW) Wojska Polskiego. Pierwszy, podwójny numer (1–2, maj–czerwiec 1945) zawierał 24 str. + 4 okł. w dużym formacie: 30,5 x 22 cm, i kosztował 5 zł Redakcja czasopisma mieściła się w dzielnicy Warszawa-Włochy, ul. Słowackiego 16 m. 37. Następnie wydawcami byli GZPW Wojska Polskiego wraz z Aeroklubem Polski i Ligą Lotniczą. Kolejnym wydawcą było Wydawnictwo „Prasa Wojskowa” wspólnie z Ligą Lotniczą a od 1953 do 1990 Wydawnictwa Komunikacji i Łączności.