Królestwo Hawajów – państwo istniejące na Hawajach w latach 1795–1893. Zamieszkiwane głównie przez Hawajczyków i Amerykanów. W czasach tych w kulturze europejskiej wyspy hawajskie funkcjonowały pod dwiema nazwami: Wyspy Sandwich (nazwa nadana archipelagowi w 1778 roku przez jego odkrywcę Jamesa Cooka) i Hawaje (nazwa lokalna, od największej wyspy, Hawaiʻi).
Zjednoczenie Na Hawajach istniało wiele małych królestw. Zjednoczył je w 1795 król Kamehameha I, który założył dynastię panującą do 1874. Doprowadził do zakończenia wojen domowych. W 1810 zjednoczyły się wyspy: Oʻahu Maui Molokaʻi Lānaʻi Hawaiʻi Kauaʻi Niʻihau Kahoʻolawe Palmyra (do Hawajów: 1862–1959)
Królowie Dynastia Kamehameha Kamehameha I (1795–1819) Kamehameha II (1819–1824) Kamehameha III (1825–1854) Kamehameha IV (1854–1863) Kamehameha V (1863–1872)
Lunalilo William C. Lunalilo (1873–1874)
Dynastia Kalākaua David Kalākaua (1874–1891) Liliʻuokalani (1891–1893)