Takich możliwości nie daje ani system kołowy (ze względu na dużą liczbę koniecznych gier) ani pucharowy, który eliminuje zawodnika po pierwszej porażce.
Wady systemu Wadą systemu szwajcarskiego jest spory wpływ czynnika losowego, którego znaczenie ogranicza się poprzez ustalenie początkowej kolejności zawodników według siły gry (zazwyczaj na podstawie rankingu). System szwajcarski jest również znacznie mniej obiektywny od systemu kołowego. Zawodnik, który przegrywając w pierwszych rundach, w końcowych zdobywał punkty na słabszych przeciwnikach może w ostatecznej klasyfikacji wyprzedzić zawodnika, który dobrze grał z silniejszymi, lecz w końcowych rundach zdobył mało punktów. Decydujące znaczenie ostatniej rundy stanowi o specyficznej atrakcyjności systemu szwajcarskiego.
System ten nie sprawdza się też dobrze, w momencie gdy liczba zawodników jest niewiele większa od liczby rund do rozegrania. Wówczas w końcowych rundach spotkać się mogą zawodnicy, których różnica punktów jest spora.
Zaś w turniejach, gdzie liczba zawodników jest parokrotnie wyższa od liczby rund (np. 7 rund i 1500 zawodników) – wielu zawodników może mieć maksymalną liczbę punktów (czyli taki sam progres), wówczas najczęściej decyduje tzw.