Franciszek Dionizy Wilkoszewski zaangażowany był życie społeczne i kulturalne Częstochowy. Był członkiem wielu organizacji, szefował Stowarzyszeniu Kupców Polskich. W latach 1906–1914 brał udział w organizowaniu gimnazjum polskiego. W 1909 uczestniczył w przygotowaniu Wystawy Przemysłowo-Rolniczej. Był również prezesem Akcji Katolickiej, zresztą w „Gońcu Częstochowskim” wiele miejsca poświęcał sprawom Kościoła. Częste kontakty z częstochowską kurią biskupią oraz fakt, że w jego drukarni tłoczono większość wydawnictw diecezjalnych, spowodował, że dziennik uważany był przez duchowieństwo za pismo katolickie. W domu Wilkoszewskiego gościli Józef Haller i Maksymilian Kolbe. Starał się też on o druk kronik Bolesława Prusa, proponował współpracę Kornelowi Makuszyńskiemu.

Ostatni numer „Gońca Częstochowskiego” ukazał się 2 września 1939 Niemcy splądrowali i zdewastowali wydawnictwo i zakłady drukarskie. Winieta dziennika została skradziona przez okupantów, którzy wykorzystując ją wydawali od 14 września do 3 listopada 1939 gadzinówkę, przemianowaną później na „Kurier Częstochowski”. Franciszek Dionizy Wilkoszewski został uwięziony 9 listopada 1939 na kilka tygodni. Ponownie aresztowano go w czerwcu 1940 r.