1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Dowodził 58. i 59. pułkiem piechoty w stopniu pułkownika. Wyróżnił się 14 września 1920 dowodząc 58 pp w bitwie pod Żabinem. 30 czerwca 1921 pełniący obowiązki dowódcy 14 Dywizji Piechoty, generał podporucznik Michał Milewski sporządził wniosek na odznaczenie pułkownika Chroboka orderem „Virtuti Militari”.

Pod koniec 1920 r. powrócił na Śląsk, gdzie wstąpił do Centrali Wychowania Fizycznego. Następnie został mianowany szefem Dowództwa Obrony Plebiscytu. Brał udział w III powstaniu śląskim. Z dniem 25 października 1921 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 58 pułku piechoty w Poznaniu. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 10. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Później został przeniesiony do pospolitego ruszenia.

Po przyłączeniu części Górnego Śląska do Polski w 1921, prowadził w Katowicach firmę oraz zajmował się majątkiem Lipie pod Lublińcem. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Katowice. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V.