thumb|200px|Étienne-François de Choiseul, Madame de Brionne i Abbé Barthélemy 210px|thumb|right|Étienne-François de Choiseul Étienne-François, książę de Choiseul, markiz de Stainville (ur. 28 czerwca 1719 w Nancy, zm. 8 maja 1785 w Paryżu) – francuski dyplomata.
Życiorys Wstąpił do armii francuskiej i wziął udział w wojnie o sukcesję austriacką 1740–1748, w toku której został generałem-lejtnantem. Zyskał na dworze królewskim względy Madame Pompadour, która popierała jego karierę.
Został zarządcą kraju Wogezów, w 1753 mianowany ambasadorem w Rzymie, gdzie miał łagodzić niepokoje wywołane antyfrancuską bullą Unigenitus papieża Klemensa XI. W 1757 został ambasadorem w Wiedniu i przyczynił się do zawarcia przymierza francusko-austriackiego. W latach 1758–1761 był ministrem spraw zagranicznych. Niemniej wpływ na politykę francuską zachował do 70. W 1761 doprowadził do podpisania paktu familijnego, formalnego związku dworów Burbonów. W uznaniu jego zasług król Ludwik XV uczynił go parem i diukiem Francji. W latach 1761–1766 był ministrem marynarki, w latach 1761–1770 ministrem wojny, 1766–1770 ponownie ministrem spraw zagranicznych.