Packet radio (ang.) – rodzaj cyfrowej transmisji danych używany w krótkofalarstwie do konstruowania bezprzewodowych sieci komputerowych.
Sieci Packet Radio używają protokołu AX.25 przeznaczonym dla radioamatorów, wywodzącym się z protokołu X.25. Pozwalają na komunikowanie się w sposób bezpośredni metodą „komputer-komputer” lub pośredni, wykorzystując do tego węzły lub BBS-y, w których można pozostawić na przykład list.
Transmisja danych polega na ciągłej kontroli odbieranych pakietów, a w przypadku stwierdzenia błędów na wielokrotnym powtarzaniu przekazu, aż do uzyskania oczekiwanego efektu oraz pełnej zgodności. W efekcie transmisja jest całkowicie pozbawiona błędów, a odebrany tekst jest wiernie odzwierciedlony na maszynie odbiorcy. Wszelkie informacje, które mają zostać wysłane gromadzone są w kontrolerze (sprzętowym bądź programowym) punktu węzłowego ( lub TNC) po czym wysyłane w postaci pogrupowanej (w pakietach). Pakiety posiadają znak adresata dla którego jest przeznaczony, znak stacji nadającej oraz, jeśli zachodzi taka potrzeba, oznaczoną trasę do adresata oraz sumę kontrolną. Istnieją także ramki nieadresowane. Pakiet może mieścić do 255 znaków i przesyłany jest z prędkościami 1200, 2400, 9600, 19200 bps lub większą.