W ostatnich tygodniach wojny wraz z bratem Lwem rozpoczął ucieczkę przed wojskami sowieckimi – jako arystokrata i syn sanacyjnego polityka obawiał się uwięzienia. Dotarł do Grabau, gdzie za pomocą grupy polskich jeńców przejął kontrolę nad znajdującymi się tam stadninami, pośród których znajdowały się liczne konie zrabowane z Polski (między innymi ze słynnej stadniny arabów janowskich). Poznał tam i ożenił się z Antoniną Marią Siemieńską. W 1947 wyjechał do Kenii, gdzie zajmował się handlem złomem (głównie demobilem pozostałym po wyjeżdżających wojskach angielskich), następnie poszukiwaniem kamieni szlachetnych, i zawodowym myślistwem. Przez czterdzieści lat zbierał materiały do monografii rodu Sapiehów, wydanej w roku 1995 pod tytułem „Dom Sapieżyński”. Jest także autorem autobiografii „Tak było, czyli niedemokratyczne wspomnienia Eustachego Sapiehy” wydanej w 1999 r. oraz współautorem (wraz z Pawłem Kardaszem) „Safari. Polowania w Afryce Wschodniej i Południowej”, wydanej w roku 2000.
Pochowany został w Boćkach na Podlasiu. W 1999 opublikowano jego wspomnienia "Tak było: niedemokratyczne wspomnienia Eustachego Sapiehy".
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Polscy myśliwi Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Eustachy Seweryn Sapieha Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kockiem (1939) Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg