Bitwa o Fort Carillon (później znany jako Fort Ticonderoga, położony u wybrzeża jeziora Champlain na terenie obecnego stanu Nowy Jork) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 7–8 lipca 1758 roku podczas wojny o kolonie amerykańskie stanowiącej północnoamerykański front wojny siedmioletniej. Zakończyło się zwycięstwem Francuzów pod dowództwem Louisa-Josepha de Montcalm nad przeważającymi liczebnie siłami brytyjskimi generała Jamesa Abercrombie. Niektórzy wojskowi historycy uważają bitwę o Fort Carillon za klasyczny przykład wojskowej niekompetencji. Abercrombie, pewny szybkiego zwycięstwa, zignorował kilka możliwości na odniesienie sukcesu jak oflankowanie nieprzyjaciela, zaczekanie na ciężką artylerię, odcięcie fortu od zaopatrzenia. Zamiast tego zdecydował się na czołowy atak.
Wstęp Fort umieszczany przesmyku między jeziorami Champlain i George, był strategicznym punktem w konflikcie. Umożliwiał on Francuzom marsz na południe od Quebecu i doliny Rzeki Świętego Wawrzyńca wzdłuż jeziora Champlain w kierunku do doliny rzeki Hudson. Ukształtowanie terenu sprzyjało obrońcom. Fort z trzech stron otoczony był wodą, zaś na połowie czwartej – przez bagno.