Wacław Kazimierz Alchimowicz ps. „Kazik”, „Romek”, „Wir”, „Andrzej” (ur. 6 maja 1914 w Kramniku, zm. 11 lutego 1948 w Warszawie) – podchorąży rezerwy artylerii Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz Armii Krajowej i partyzantki radzieckiej na Wileńszczyźnie, funkcjonariusz MBP w Warszawie.
Współpracował ze Zrzeszeniem Wolność i Niezawisłość, 5 maja 1947 aresztowany przez MBP. Wyrok śmierci z art. 7, art. 13 § 2 i art. 1 § 2 i 3 oraz art. 6 (). Stracony 11 lutego 1948 w więzieniu na Mokotowie w Warszawie. Zrehabilitowany 27 listopada 1991 r.
Życiorys Młodość Syn Józefa i Anny Marii z Pruszyńskich. Pochodził z rodziny szlacheckiej, dzieciństwo spędził w Kramniku, majątku swojej matki. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Suwałkach. Podczas nauki w gimnazjum należał w latach 1934–1936 do ONR. Po rozłamie w ONR należał do ONR ABC (do 1936). Po maturze w 1936 powołany do czynnej służby wojskowej. Skierowany do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Po jej ukończeniu w stopniu podchorążego skierowany do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie. Służbę wojskową ukończył w 1937 roku. Następnie wstąpił na Uniwersytet Wileński na Wydział Rolny.