Oba skrzydła ONR dążyły do stworzenia państwa, w którym kontrola nad wszystkimi sferami życia społecznego i politycznego byłaby absolutna, z wykluczeniem pluralizmu i wolnego wyboru. Różnice zdań dotyczyły kwestii takich jak struktura organizacyjna i przywództwo. W przeciwieństwie do Falangi, postulującej zasadę wodzostwa, czyli ideę silnego, autorytarnego przywódcy, który kieruje narodem, ONR ABC preferował model zarządzania państwem za pośrednictwem tajnej, wielostopniowej struktury kierowniczej o charakterze mafijnym, tzw. Organizacji Wewnętrznej. Ustrój państwa miał się opierać na hierarchii, której najwyższy szczebel miał stanowić Senat Narodu Polskiego, składający się z członków dożywotnich, a uzupełnianych drogą kooptacji. Ciało to miało ustalać ogólne kierunki polityki państwa i zastąpić demokratycznie. wybierany parlament. Kierownicze stanowiska w państwie mieliby obejmować wyłącznie członkowie Organizacji Wewnętrznej, którymi mogli zostać wyłącznie etniczni Polacy, potrafiący udowodnić czysto polskie, w znaczeniu rasowym, pochodzenie do czterech pokoleń wstecz. Oni mieli podejmować decyzje dotyczące selekcji ludzi na wyższe stanowiska oraz tworzenia z nich elitarnej hierarchii. W przyszłym państwie nie było miejsca na uznawanie jakiejkolwiek partii politycznej, stowarzyszenia czy organizacji społecznej.