Ambrosio Spinola w 1602 pomaszerował do Flandrii z zaciągniętymi na własny koszt żołnierzami. Podczas pierwszych miesięcy jego pobytu we Flandrii hiszpański rząd rozważał, czy nie użyć ich do inwazji na Anglię, która ostatecznie skończyła się na niczym. Pod koniec roku wrócił do Włoch po nowe zaciągi. Poważne doświadczenie wojskowe zaczął zdobywać, gdy w wieku 34 lat już jako generał podjął się poprowadzić oblężenie Ostendy. Rozpoczęło się ono 29 sierpnia 1603, 22 września 1604 Ostenda skapitulowała, a w ręce Spinoli dostały się głównie ruiny twierdzy i miasta.
Ruina finansowa i walki we Flandrii Rządzący Flandrią, arcyksiążę Albert oraz infantka Isabella Clara Eugenia, córka Filipa II, niezwykle się ucieszyli na wieść o wzięciu Ostendy. Wzrosła też odpowiednio reputacja wodza i jego żołnierzy. Na koniec kampanii udał się do Hiszpanii do dworu, który wówczas przebywał w Valladolid, nalegając, by wyznaczono go na naczelnego wodza armii hiszpańskiej we Flandrii. W kwietniu wrócił do Brukseli i rozpoczął swoją pierwszą kampanię. Wojny w Niderlandach składały się z serii żmudnych oblężeń, a Spinola uczynił się sławnym, zdobywając liczne twierdze i to pomimo oporu, jaki stawiał mu słynny Maurycy Orański.