Konstancja Sycylijska, fr. Constance de Hauteville (ur. 2 listopada 1154, zm. 27 listopada 1198 w Palermo) – pogrobowa córka króla Sycylii Rogera II i jego trzeciej żony Beatrycze z Rethel, córki hrabiego Ithiera.
Nie była zaręczona do 30 roku życia, co było niezwykłe w przypadku ówczesnych księżniczek. Późniejsi historycy tłumaczyli ten fakt albo tym, że Konstancja została zakonnicą i nie chciała wyjść za mąż i krewni musieli ją porywać z klasztoru, albo faktem, że była niepospolicie brzydka. Żadna z tych teorii nie ma jednak poparcia w źródłach. W 1172 r. została dziedziczką korony sycylijskiej po śmierci swojego bratanka Henryka z Kapui. Panujący król Wilhelm II Dobry ożenił się ponownie w 1177 r., ale nie doczekał się potomstwa. Rozpoczął więc poszukiwanie męża dla swojej niezamężnej ciotki.
W 1184 r. Konstancja została zaręczona z Henrykiem (listopad 1165 – 28 września 1197), synem cesarza Fryderyka I Barbarossy i hrabiny palatynki Burgundii Beatrycze, córki hrabiego Renalda III. Ślub odbył się 26 stycznia 1186 r.