thumb|Rzeczpospolita po podpisaniu pokoju w Buczaczu w 1672 roku thumb|290px|Bitwa pod Chocimiem (1673) thumb|290px|Romeyn de Hooghe, Odsiecz Trembowli 1675 thumb|290px|Józef Brandt, Atak kawalerii thumb|Pomnik w Narolu ku czci Jana III Sobieskiego, upamiętniający zwycięstwo nad Tatarami Wojna polsko-turecka 1672–1676, także wielka wojna tureckaOskar Kolberg – dzieła wszystkie; tom 47, Podole – wojna pomiędzy Rzeczpospolitą a Imperium Osmańskim i sprzymierzonym z nim Chanatem Krymskim.
Przyczyny konfliktu Bezpośrednią przyczyną wojny były działania wojsk koronnych na Ukrainie wymierzone przeciw Tatarom i hetmanowi kozackiemu Piotrowi Doroszence, który w 1666 roku uznał zwierzchnictwo Turcji. Początkowo Turcy byli zajęci wojną z Wenecją (VI wojna wenecko-turecka) i Cesarstwem (IV wojna austriacko-turecka), toteż do walki z Rzecząpospolitą skierowali Tatarów (Wojna polsko-kozacko-tatarska 1666–1671). Z całą potęgą wystąpili w 1672 roku, a pretekstem była pomoc dla Doroszenki.
Przebieg działań wojennych
Działania w 1672 roku