mały|Trasa wyprawy Johna Cabota (1497) Giovanni Caboto, znany pod angielską wersją swego imienia i nazwiska jako John Cabot (ur. 1450 w Genui, zm. ok. 1500) – włoski żeglarz, pływający pod banderą angielską.
Życiorys Od 1461 roku mieszkał w Wenecji. W 1476 roku przyjął obywatelstwo Republiki Weneckiej. Jako obywatel wenecki odbył liczne podróże na Wschód, docierając podobno nawet do MekkiS. Grzybowski, Tomahawki i muszkiety, s. 27.. Około 1494 roku osiadł w Anglii, zmieniając nazwisko na John Cabot.
Gdy był już doświadczonym kapitanem, został zatrudniony przez króla Henryka VII dla odbycia podróży w celu znalezienia morskiej drogi do Azji. Zgodnie ze swymi przekonaniami Cabot wybrał drogę północną, w nadziei na odnalezienie domniemanego Przejścia Północno-Zachodniego. W czasie pierwszej wyprawy w 1497 roku, wraz ze swym synem Sebastiano, dopłynął do kontynentalnych brzegów Ameryki Północnej, odkrywając Nową Fundlandię i Labrador. Próba kontynuacji wyprawy na północ, została powstrzymana przez lody. Cabot nie zdołał odkryć północnej drogi morskiej, lecz wytyczył kierunek poszukiwań dla kolejnych podróżników. W czasie swej drugiej wyprawy w 1498 roku opłynął środkową część wybrzeża amerykańskiego, docierając aż do przylądka Hatteras. Zaginął w okolicach Islandii w drodze powrotnej.