thumb|Dawny magazyn przebudowany na loft w Chicago Loft – mieszkanie urządzone w dawnych pomieszczeniach przemysłowych, na przykład w fabrykach lub magazynach, a także mieszkanie o dużej, otwartej przestrzeni, zaprojektowane w stylu industrialnym.
Słowo „loft” pochodzi z języka islandzkiego, w którym oznaczało „powietrze”, „przestrzeń” lub „piętro”. Oksfordzki słownik języka angielskiego definiuje je jako dużą, otwartą przestrzeń w budynku poprzemysłowym, a także jako strych, poddasze bądź gołębnik. Współcześnie termin ten stosuje się do każdej zrewitalizowanej przestrzeni, której oryginalna struktura została zaadaptowana na cele mieszkalne.
Definicja i cechy architektoniczne Pojęcie loftu ma dwojakie znaczenie: określa autentyczne, zaadaptowane obiekty poprzemysłowe (jak stare fabryki, magazyny czy młyny) albo nowo powstałe lokale mieszkalne, które architektonicznie nawiązują do industrialnej stylistyki. mały|Sala konferencyjna w budynku postindustrialnym, ukazująca typowe elementy stylu loft: odkrytą cegłę, wysokie okna i eksponowane instalacje wentylacyjne Cechą charakterystyczną loftów jest przestronność uzyskana dzięki dużej powierzchni – często przekraczającej 200 m² – oraz wysokości sięgającej od 3,5 do 4,5 metra. Konstrukcja budynku oparta na słupach umożliwia dowolną, otwartą aranżację wnętrza.