Damian Cień, Jacek Motyka i Kajetan d’Obyrn wskazali, że wraz z przesuwaniem eksploatacji piasku na wschód i rozbudową kanałów odwadniających oraz Kanału Centralnego zwiększała się różnica wysokości między tym układem a korytem Sztoły; w rejonie Ryszki Kanał Centralny znajdował się około 5 m poniżej rzeki, a w Bukownie około 18 m poniżej jej koryta, co sprzyjało infiltracji wody z rzeki do niżej położonego systemu odwodnienia.

W związku z eksploatacją piasku w rejonie Szczakowej rozważano także przeniesienie koryta Sztoły poza obszar eksploatacji. Według materiału opublikowanego przez ZGH Bolesław, odwołującego się do Monografii Kopalnia Piasku Szczakowa S.A. z 1997 r., już w latach 60. powstała koncepcja przełożenia rzeki, a w latach 70. na Polu I wykonano betonowe koryto o długości 3100 m, które miało przejąć wody Sztoły w pobliżu drogi Bukowno–Szczakowa i wprowadzić je do Kanału Głównego; z realizacji tego zamierzenia ostatecznie odstąpiono.